|
|
|
|
|
آيا هيچگاه در دل شب دور از هياهوي زندگي بآسمان پرستاره نگاه كرده ايد؟ و روح شما بعظمت و زيبائي آن مجذوب شده است؟ اين احساس احترام و ستايش بعظمت و زيبائي و اظهار خضوع و تسليم در برابر خالق آن نيايش ناميده ميشود. نيايش ، ارتباط قلبي انسان است با ذات عالم هستي نيايش ، راز و نياز دروني انسان است با كمال مطلق نيايش ، كشش روح است بسوي كانون غير مادي جهان نيايش ، پرواز انسان است بسوي پروردگار عالم نيايش ، منحصر بانسانها نيست تمام موجودات عالم در نيايشي بزرگ شركت دارند هر يك بزبان خود خدا را تسبيح ميكنند. شعله شمع خود نيايشي است و سوختن پروانه ، نيايشي ديگر ... . خنده معصوم كودك نيايشي است و مهر پاك مادر نيايشي ديگر ... . نيايش يك سير روحاني و مكاشفه دروني است ، كه در آن عصاره وجود آدمي ميجوشد ، ميسوزد ، بروح مبدل ميشود بفراخناي عالم هستي بالا ميرود و در وجود كل ، حل ميگردد. آدمي قلب دارد كه مركز احساس عرفاني و ارتباط با كانون نامرئي حيات و درك زيبائي است ، اين قلب با محصولات عقل سيراب نميشود ، نيايش ، لطيف ترين و عميقترين نياز فطري قلب است. هنگام نيايش پرده هاي ضخيم عالم محسوسات از روي قلب بكنار ميرود و مشعل فروزان روح آدمي نور افشاني ميكند. نيايش ، آرامش ضمير ميآورد نفس را تصفيه ميكند روح را انبساط ميدهد ايجاد نشاط ميكند و ظرفيت وجود انسان را از كمال مطلق لبريز مينمايد. در ميان نيايش ها نيايش عشاق ، شوري ديگر دارد. و در ميان عشاق عالم نيز ، علي(ع) جايگاهي خاص دارد. علي(ع) مظهر كمال و عشق و انسانيت ، آنچنان عاشقانه رازونياز ميكند كه دل آدمي آب ميشود ، آنهمه قدرت و شجاعت با آنهمه خضوع و بندگي آنهمه شور و عشق ، با آنهمه ترس از فراق .... . راستي كه مافوق طاقت بشري است. اگر پيرزني ضعيف ، كه قدم بدروازه مرگ نهاده است ، از ترس و وحشت در مقابل خداي تضرع كند ، چندان تعجب آور نيست . يا بيچاره مضطري كه جبر زمان بيرحمانه خردش كرده است ، "امن یجیب" بگويد ... باز هم قابل درك است ولي آنجا كه قدرتمندترين و بي نيازترين مرد روزگار از شب تا بصبح خاضعانه رازونياز ميكند و ميگريد ، قابل فهم بشري نيست. علي فرياد ميزند : *خدايا! من بخاطر ترس از جهنمت ترا نميپرستم به بهشت تو نيز طمعي ندارم تو شايسته پرستشي و محرك من فقط عشق به تو است.* علي تاجر پيشه نبود كه با خداي خود معامله كند و در ازاء عشق پاداشي بخواهد ، عشق شيرازه حيات و هستي او بود و بدون عشق نميتوانست زنده بماند. دعاي كميل شراره هاي آتشي است كه از قلب و روح علي(ع) برخاسته. ***مقدمه دعاي كميل به قلم شهيد دكتر مصطفي چمران(ره)*** ........................................ ............................ .......... پ۱: من که زیاد اهل نیایش نیستم،یعنی همانطور که خود دکتر هم گفته اینجور نیایش ها مافوق بشره،ولی خداییش معنی دعا رو که خوندم حال کردم. پ۲: چقدر زبون زدن به دندون در حال رشد حال میده(دندون عقلمو میگم) |
||