پشت هر نگاه تو

زیر پلکهایت

در میان سخنان و حرفهایت

درون چاله گونه های خندانت

در صفای سینه با صفایت

و در هر حرکت و رفتار تو چیزی مرا صدا می زند

چه می گوید؟

نمی دانم

ولی می دانم!

می دانم

که از با تو بودن می گوید

از صدای پیانویی که برای من و تو می نوازد

از طراوت نیلوفری که برای من وتو می روید

از نم نم باران پاییز ، که برای شستن اشک های من وتو می بارد

و اما از گذر عمر

از صدای سنگین اجل

از انتهای پاییز بهاریمان

و از پایان لحظه های زندگی

ولی فرصتی باقیست

تا من وتو برای هم باشیم

بیا غنیمت شمارش

تنها نفس های توست که قندیل های غم را برایم ذوب می کند.

..................................................