امروز به طور اتفاقی چندین مطلب جالب خوندم که حیفم اومد واسه دوستان عزیزم ننویسم:

از حرف تا عمل ؛

حضرت مولانا می فرماید:

گندم از گندم بروید جو ز جو.

امرسون اندیشمند بزرگ غربی در مراسمی درباره تناقض میان گفتار و کردار انسانها می گوید:

آنچه هستی چنان در گوشهایم فریاد می زند که نمی توانم آنچه را می گویی بشنوم.

ــ من فکر میکنم خداوند مهربان هر روز در پاسخ به دعاهای بیشمارمان چنین جوابی می دهد.

جان راجر دیگر متفکر غربی می گوید:

اگر فنجانی کوچکی زیر باران نگاه دارید، به همان اندازه آب دریافت می کنید و اگر کاسه بزرگی نگاه دارید به اندازه بزرگی کاسه.

ــ چه ظرفی در زیر باران رحمت الهی قرار داداه ایم؟

آرامش؛

چوانگ تسه:

انسان برای دیدن چهره اش به آب رونده نگاه نمی کند ، بلکه به آب ایستاده روی می کند ، زیرا تنها آنچه که خود آرام است ،

می تواند آرامش را به دیگران برساند.

پاراماهانسایو گاناندا:

آرامش اولین نشانه اثبات حضور خداوند در درون شماست.

میسترا کهارت:

تنها چیزی که خداوند از بشر می خواهد یک قلب آرام است.

------------------------------------------------------------------------------------------

Mi:نمی دونم چقدر مفید بود ولی جای تفکر داره.

Mi:جاتون خالی یه شیرینی تپل خوردیم ، آخه امروز خواهرمان فارغ التحصیل شد.

Mi:فکر نکنید مشکلم رفع شده ، همچنان این درد ناشناخته آزارم میده ، پس همچنان دعام کنید.

حوصله ندارم... ►♀◄

کلی واحد مهم تخصصی برداشتم. ♂

اصلا نمی تونم درس بخونم.続ไ

اصلا نمی تونم درس بخونم. 続 羊

اصلا نمی تونم درس بخونم.缤ಶ 홄

نمیدونم چه مرگمه! ☼

ولی فقط بگم مشکلم عاشق شدن و شکست در عشق و اینجور چیزا نیست.

خوشی هم زیر دلم نزده! ↕‼

ازین به بعد؛

شاید کمتر پست بدم،

شاید نتونم محبت دوستانی رو که کامنت میدن به طور شایسته پاسخ بدم.

اما چند خواهش:

ــ دعا کنید؛

اونایی که اهل نمازن،همین که نمازتون تموم میشه منم دعا کنید،

خلاصه هرکس هرطور با خدا حال میکنه منو یادش نشه.

ــ اینکه کمتر پست میدم، سبب نشه همه منو فراموش کنن.

مشکله دیگه، پیش اومده ولی نمی دونم چی هست.

ــ دعام کنید،حسابی.

 و  " ق "   

              حرف آخر عشق است  

                                                      آنجا که نام من آغاز میشود.                         "قیصر امین پور"

امروز بعد از مدت ها، مزه نمکین اشک از روی گونه هام سر خورد ... .

باورش خیلی سخت است!

نسیم نامرد مرگ، اینبار ناباورانه چهره مهربان پدر دوست داشتنی ادبیات فارسی را نوازش داد.

و ما مردم مرده پرست مثل همیشه، حال که دیگر او در بین ما نیست به تمجیدش بپا خواسته ایم.

قیصر عزیز هم رفت.بیایید داشته هایمان را قدر بدانیم، هرچند دیگر هیچ کس جای استاد را نمیگیرد.

یادمان نرود که بزرگانی چون عمران صلاحی ،سید حسن حسینی ، کیومرث صابری و استاد امین پور

تا همین دیروز بانگ شیرین سخنشان گوش هایمان را نوازش میداد اما قدر ندانستیم.

یادتان که نرفته:

در کوچه های آفتاب، مثل چشمه مثل رود، به قول پرستو  و... .

درود و سلامی جاودانه بر روح رفیعش.         

(بند اول را از وبلا گ دوست عزیزم " وحشـــ ی ــــ ی ــــی " استخراج کردم.)

یک روز از همین روز های بی تفاوت، در کوچه های خیال خویش قدم میزدم، در رویاهای احمقانه ام فقط پی خوشبختی بودم.من بودم و یک دنیا طراوت، بی صبرانه گام ها را برای رسیدن به انتهای خوشبختی بر میداشتم.

فارغ از تمام دروغ ها!

به یک باره سرم به دیوار سختی از جنس حقیقت خورد.

دیگر نتوانستم پشت سرم را ببینم، هرچه تلاش می کردم جسمم تکان نمی خورد.

.

.

.

و من مردم

خیلی ها از مردن من ناراحت بودند ولی برخی هم خوشحال ... .

پدرم اینگونه وصیت نامه ام را خواند :

............... پدرعزیزم؛ من در طول زندگیم بدخلقیهای بسیاری کردم ، چه رنجها که بخاطر جهالتم کشیدی!

ماردم...

ماردم که جسم و روحش بر اثر زحمات و رنجهایی که برایم کشیده بود همچون دستان کارگری پینه بسته بود و من کودک، نه تنها مرحم نبودم بلکه به آن زخم های عشق، نمکهایی از جنس کبر و لجاجت ریختم!

دوستان...

دوست داشتم رفیق باشم اما نارفیقی بسیار کردم.

واما تو ...

سایه محبتت همیشه بر دلم آرامش میداد، چه قول و قرار هائی داشتیم، قرار بود من و تو ما شویم ، اما انگار باید با کس دیگری ما شوی. مشکلی نیست من آن حرف هایت که میگفتی؛ بدون تو میمیرم، بدون تو دیگر زندگانی برایم بی ارزش است، بدون تو ...، همه آنها را فراموش میکنم.

وجدانت را میازار!

اینها چرند هایی است که بین همگان گفته می شود اما به ندرت حقیقت دارد ... .