تبليغاتX
اتهام به خود
می روم خسته و افسرده و زار ، سوی منزلگه ویرانه خویش...

خداوندا!

در این برهوت عاطفه، دلهای سنگی را بشکن

در گورستان زندگی ، معرفت کمیاب شده

ناخدایان نامرد را در طوفان تنهایی غرق کن.

خداوندا!

جنین های سقط شده فزونی یافته،

مادران نامادر، را مادر کن.

خداوندا!

شهرت سایه شهوتی است در نور ایستاده،

شهوت شهرت را از دل هنرمندان بیرون ریز.

خداوندا!

عبادت عادت شده،

عبادت هایمان را عادت مکن.

خداوندا!

محبت خریدار ندارد،

ما را مشتری محبتت کن.

خداوندا!

عشق، لغلغه زبان نابالغان شهوت پیشه است،

الفبای سخت عشق را به ما بیاموز.

خداوندا!

دلم برایت تنگ شده،

بیش ازین دل تنگم مزار.

...........................

مرگ!

این مرگ چیست؟

که هرکه می میرد عزیز می شود.

ما مرده پرستان هم روزی می میریم و پرستیده می شویم ، آیا؟

+ نوشته شده در  جمعه 1387/01/23ساعت 11:32  توسط سـوتــه دل  |